İstanbul Fashion Week maratonu iyi ve kötü yanlarıyla sona erdi ve kapanışı (marka defilesi olan G.Gentile’yi saymazsak) ilhamını kendi ayakları üzerinde durmayı başaran kadınlardan alan ...RAĞMEN... defilesiyle Mehtap Elaidi yaptı. Hayatını Tasarla olarak biz de defileden sonra kendisiyle özel bir röportaj gerçekleştirdik...
- Öncelikle tebrik ediyoruz, gerçekten çok güzel bir şovdu. Bu koleksiyon için ilham kaynağınızın ne olduğunu sorabilir miyiz?
Bu koleksiyon için ilhamım, hayatlarındaki tüm negatifliklere rağmen kendi hayat hikâyelerini kurabilmiş kadınlardı. (Defile müziği olarak Non Je Ne Regrette Rien şarkısı kullanılan efsanevi Fransız şarkıcı) Edith Piaf da bunlardan bir tanesiydi ve bunu müziğiyle vermeye çalıştık. Onun haricinde ismini bilmediğimiz, ortaya çıkmamış tüm kadınlar adına bu koleksiyonu yaptım çünkü kadın olmak ve bir şeyleri başarmak zaten zor, bir de hayatınızda “rağmen”ler varsa iyice zor. Bunun için de 1940lı yılları çıkış noktası olarak aldık çünkü bu dönem savaşa rağmen kadın ve modanın artık etkin bir şekilde kendini hissettirdiği bir dönem.
- Zaten koltuklara konulan kartpostal da savaş yıllarını hatırlatıyordu…
Evet, o duyguları vermek istedik ama bir yandan da çok çağdaş ve güncel bir koleksiyon yarattık, gerçek kadına hitap etsin istedik. Podyumdan insin ve bir yere giyilsin diye.
- Bu koleksiyonun dışında; ben sizin tarzınızda biraz Junya Watanabe görüyorum. Sizin beğendiğiniz ve ilham aldığınız tasarımcılar arasında kimler var?
Tek tek isim saymam çok zor çünkü bir sezondan öbürüne her şey değişebiliyor ama genel olarak ben; hangi tarz koleksiyon hazırlarsa hazırlasın, ne kadar uç noktalarda değişiklik yaşarsa yaşasın imzasını tutmayı başaran tasarımcılardan çok etkileniyorum. Japon tasarımcılar, Dries van Noten, Vivienne Westwood… Bunlar ne yaparsa yapsın çizgisini koruyan, imzasını atan tasarımcılar.
- Türkiye’de renkleri ve desenleri en cesurca kullanan tasarımcı bence sizsiniz. Tarihinde ve mirasında bu kadar çok renk ve desen olan bir toplum olarak biz nedense bunu tasarımlarımıza yansıtamıyoruz. Sizce bu neden böyle? Özellikle genç tasarımcılara bir mesaj verseniz de artık daha çok desenli koleksiyonlar yapılsa…
Bu konuda birine bir şey söylemek çok zor, herkesin kendi ajandası var.
- Ama tasarımcılar sanki çekiniyor, kolaya kaçıyorlar gibi…
Kolaya kaçmanın ötesinde, belli bir yere geldiğinizi hissettikten sonra daha cesur olabiliyorsunuz. Belki onun verdiği bir şeydir…
- Siz en başından beri o kadar cesursunuz ki, bu işe başlama hikâyeniz bile öyle…
Evet, öyle bakınca doğru. Çok küçüklükten beri bana bir şeyleri hiç kurallı öğretemediler, muhtemelen temelde biraz bu yatıyor. Bunun iyi tarafları da var kötü tarafları da ama bir şey bana diretildiği zaman pek alamıyorum, onun için belki bir boşluk var diye ben sürekli yapıyorum bir şeyler söylemeye çalışıyorum.
- Son olarak, İstanbul Fashion Week’in bir noktada New York Fashion Weekle çakışması yabancı basının ilgisini azaltıyor, hatta tamamen yok ediyor. 2010’daki fashion week Ağustos ayında yapılmıştı ve ona daha çok yabancı basın katılmıştı. İstanbul Fashion Week’in biraz daha önce yapılması sizler için daha iyi olmaz mı?
Bu seferki maalesef biraz çakıştı; fakat aslında baktığınız zaman çok büyük bir kan kaybı yaşamıyorsunuz. Elbette basının çok önemli kalemleri başlı başına marka olmuş moda haftalarına gidiyorlar. Bir dahaki sefere ajanda buna göre daha farklı hazırlanabilir diye düşünüyorum.
- Gerçi siz yurtdışında sunumlar yaparak zaten tanıtımınızı yapıyorsunuz.
Evet…
- Çok teşekkür ederiz. Tanıştığımıza çok memnun olduk ve tekrar çok tebrik ediyoruz bu güzel koleksiyon için.
Ben de çok memnun oldum, çok teşekkür ederim.
Röportaj: Elif Fİlyos – Moda Editörü
Fotoğraflar: Sinan Bora Özışık - Kurucu / Editör
Mekan: İstanbul Fashion Week - Lounge Çadırı
İSTANBUL FASHION WEEK HATIRASI
Elif Filyos - Moda Editörü, Sinan Bora Özışık - Kurucu / Editör